Friday, November 23, 2012
ഗായത്രി മാഹാത്മ്യം
" ഓം ഭൂര് ഭുവ: സ്വ:
തത് സവിതൂര് വരേണ്യം
ഭര്ഗ്ഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി
ധീയോയോന: പ്രചോദയാത് "
സര്വ്വവ്യാപിയും സര്വ്വശക്തനും അന്ധകാരനാശകനുമായ സവിതാവിന്റെ അഥവാ സൂര്യന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ ദിവ്യജ്യോതിസ്സിനെ ഞങ്ങള് ധ്യാനിക്കുന്നു. ആ ജ്യോതിസ്സ് ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയേയും പ്രവൃത്തികളേയും പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.
വേദങ്ങളുടെ മാതാവാണ് ഗായത്രി. പശുവിന്റെ പാലിനേക്കാള് മികച്ച ഭക്ഷണമില്ല എന്നപോലെ ഗായത്രി മന്ത്രത്തേക്കാള് മികച്ച മന്ത്രമില്ല. സവിതാവാണ് ഗായത്രി മന്ത്രത്തിന്റെ അധിദേവത, വിശ്വാമിത്രന് ഋഷിയും. അതിരാവിലെ കിഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു വേണം ഈ മന്ത്രം ജപിക്കാന്. സ്നാനാനന്തരം ജപിക്കുന്നത് അത്യുത്തമം. അല്ലാത്തപക്ഷം ദന്ത ശുദ്ധി വരുത്തി മുഖവും കൈ കാലുകളും കഴുകിയ ശേഷം ജപിക്കാം.
ഈ മന്ത്രത്തെ വ്യക്തമായും തെറ്റ് കൂടാതെയും ജപിക്കണം. ഗായത്രി മന്ത്രം തുടര്ച്ചയായി ജപിച്ചു പോന്നാല് മന:ശുദ്ധിയും മനോബലവും വര്ദ്ധിക്കും. ശരീരത്തിന്റെ ബലം വര്ദ്ധിക്കും. അപരിമിതമായ ഓര്മ്മ ശക്തിയും ലഭിക്കും. ഗായത്രി മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോള് ഏതു ഇഷ്ട ദേവതയേയും ധ്യാനിക്കാം. ഗായത്രി പെണ് ദൈവമായത് കൊണ്ട് ശക്തി വഴിപാടിനുള്ള മന്ത്രമായിട്ടാണ് പലരും ഈ മന്ത്രത്തെ കരുതുന്നത്. എന്നാല് ദൈവ വിശ്വാസമുള്ള ആര്ക്കും ഏത് ദൈവത്തെയും ധ്യാനിച്ച് ജപിക്കാം. ഏകാഗ്രതയോടെ ഗായത്രിമന്ത്രം ജപിച്ചാല് ജീവിതത്തില് സര്വ്വ നന്മകളുമുണ്ടാവും.
ഗായത്രിമന്ത്രം അഷ്ടാക്ഷരയുക്തമായ മൂന്ന് പദങ്ങളോട് കൂടിയതാണ്. അതായത് ഗായത്രി മന്ത്രത്തില് 24 അക്ഷരങ്ങള് അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
തത് സവിതുര് വരേണ്യം ( 8 അക്ഷരങ്ങള് )
ഭര്ഗ്ഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി ( 8 അക്ഷരങ്ങള് )
ധീയോയോന പ്രചോദയാത് ( 8 അക്ഷരങ്ങള് )
ഇതിലെ ഓരോ അക്ഷരങ്ങള്ക്കും ഓരോ ശക്തി ദേവതകളുണ്ട് .
താരാ നിത്യാനന്ദ് ശ്രീനികേതന് ജു സ്ട്രീറ്റ് എറണാകുളം ഫോണ് : 9895038079 Email:nithyanandtara@gmail.com
Tuesday, November 20, 2012
ശബരിമല : വ്രതകാലത്ത് അരുതാത്തത്
മാലയിട്ടാല് അത് ഊരുന്നതുവരെ ക്ഷൗരം പാടില്ല. ഒരു ലഹരിവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിക്കരുത്. മാംസഭക്ഷണം പാടില്ല.
പഴയതും പാകം ചെയ്ത് അധികസമയം കഴിഞ്ഞതുമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് പാടില്ല. ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് ഒന്നരമണിക്കൂറിനുള്ളില് കഴിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം.
കോപിക്കരുത്, കള്ളംപറയരുത്, ഹിംസിക്കരുത്, ശവസംസ്കാര കര്മ്മത്തില് പങ്കെടുക്കരുത്, പങ്കെടുത്താല് അടുത്ത മണ്ഡലകാലം വരെ വ്രതമെടുത്ത് മലചവിട്ടണം, ജാതകര്മ്മങ്ങളില് പങ്കെടുക്കരുത്, ആരെയും പരിഹസിക്കരുത്, ശിഷ്യനല്ലാത്തവനെ ശാസിക്കരുത്, പകലുറങ്ങരുത്.
ശബരിമലയില് ചെയ്യരുതാത്തത്
* ഇരുമുടിക്കെട്ടില്ലാതെ പതിനെട്ടാംപടി കയറരുത്
* പമ്പാനദി മലിനമാക്കരുത്
* തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങളില് മലമൂത്രവിസര്ജനം പാടില്ല. പമ്പയിലെയും സന്നിധാനത്തെയും കക്കൂസുകള് ഉപയോഗിക്കണം
* ഉടുത്ത വസ്ത്രങ്ങള് പമ്പാനദിയില് ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
* വനനശീകരണത്തിന് കാരണമായേക്കാവുന്ന ഒന്നും ചെയ്യരുത്.
* പമ്പയിലും ശബരിമലയിലും പുകവലി പാടില്ല.
* പ്ലാസ്റ്റിക് വസ്തുക്കള് പാടില്ല. കഴിയുന്നത്ര തുണിസഞ്ചികള് ഉപയോഗിക്കുക.
* ശരംകുത്തിയിലാണ് ശരക്കോല്നിക്ഷേപിക്കേണ്ടത്. വേറെയെങ്ങും പാടില്ല.
* പമ്പാസദ്യയ്ക്ക്ശേഷം എച്ചിലില പമ്പാനദിയില് ഒഴുക്കുന്നത് ആചാരമല്ല.
* പതിനെട്ടാംപടിയിലേക്ക് നാളികേരം വലിച്ചെറിയരുത്. നാളികേരം ഉടയ്ക്കാന് പടിയുടെ വശങ്ങളില് പ്രത്യേകം സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്.
* അടുപ്പുകൂട്ടി ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നവര് അതുകഴിഞ്ഞാല് അടുപ്പിലെ തീ പൂര്ണമായും കെടുത്തണം. കര്പ്പൂരാരാധാന നടത്തുന്നവര് അലക്ഷ്യമായി തീ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
* 10നും 50 ഇടയ്ക്ക് പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകള് മല ചവിട്ടരുത്.
ഗുരുദക്ഷിണ എട്ടുതവണ
സ്വയം കെട്ടുനിറച്ച്, കെട്ടുതാങ്ങി മലചവിട്ടാന് പാടില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഗുരുസ്വാമിയുടെ കാര്മ്മികത്വത്തിലായിരിക്കണം അത്.ഓരോ സംഘത്തിനും ഒരു ഗുരുസ്വാമി ഉണ്ടാകണം. ഗുരുസ്വാമിക്ക് എട്ടുതവണയാണ് ദക്ഷിണ നല്കേണ്ടത്. പണം നല്കുന്നുവെന്ന സങ്കല്പത്തിലല്ല ദക്ഷിണ നല്കേണ്ടത്. വാങ്ങുന്നതും അങ്ങനെയാകാന് പാടില്ല. ദക്ഷിണ നല്കേണ്ടത് താഴെ പറയുന്ന സമയങ്ങളിലാണ്- 1. മാലയിടുമ്പോള് 2.കറുപ്പുകച്ച കെട്ടുമ്പോള് 3. എരുമേലിയില് പേട്ടക്കളത്തില് 4. വനയാത്ര തുടങ്ങുമ്പോള് 5. അഴുതയില് മുങ്ങിയെടുത്ത കല്ല് ഗുരുവിന് സമര്പ്പിച്ച് അത് തിരികെ വാങ്ങുമ്പോള് 6. പമ്പയില് കെട്ട് താങ്ങുമ്പോള് 7. ദര്ശനംകഴിഞ്ഞ് പതിനെട്ടാം പടിയിറങ്ങി കെട്ട് താങ്ങുമ്പോള് 8. വീട്ടിലെത്തി മാലയൂരുമ്പോള് ഗുരുദക്ഷിണക്ക് വെറ്റിലയും അടയ്ക്കയും യഥാശക്തി പണവും ആകാം. കൊടുക്കുന്നത് ഭക്തിയോടും വാങ്ങുന്നത് തൃപ്തിയോടും ആകണം.
പ്രധാനം ബ്രഹ്മചര്യം
ശബരിമല തീര്ഥാടകന് അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാന കര്മ്മം ബ്രഹ്മചര്യമാണ്. ശരീരത്തേയും മനസ്സിനേയും ഈശ്വരാഭിമുഖമാക്കി നിര്ത്തുകയാണത്. വാക്കോ ചിന്തയോ പ്രവൃത്തിയോ കൊണ്ട് ഒരു ജീവിയേയും വേദനിപ്പിക്കാതിരാക്കണം. എല്ലാവര്ക്കും ആവശ്യമായ സേവനം നല്കാന് സദാ സന്നദ്ധനായിരിക്കണം. ലളിതജീവിതമാണ് നയിക്കേണ്ടത്. ആഡംബരവും അലങ്കാരവും ഉപേക്ഷിക്കണം. സസ്യാഹാരം മാത്രമെ പാടുള്ളൂ. വ്രതകാലം തീരുംവരെ താടിയും മുടിയും വളര്ത്തണം.
പമ്പയിലെ പിതൃതര്പ്പണം
ശബരിമല യാത്രയില് പിതൃക്കളെ മറക്കരുത്. പമ്പയിലെ പുണ്യസ്നാനം കഴിഞ്ഞ് പമ്പാ ത്രിവേണിയില് ബലിയിടാം. ബലിത്തറയും കര്മികളും സീസണ് മുഴുവന് അവിടെ ഉണ്ടാവും - രാപകല്.
മറവപ്പടയുമായുണ്ടായ യുദ്ധത്തില് മരിച്ച സ്വന്തം സേനാംഗങ്ങള്ക്ക് ശബരിമല അയ്യപ്പന് ത്രിവേണിയില് ബലിയിട്ടുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. അതിന്റെ സ്മരണ പുതുക്കലാണ് പമ്പയിലെ പിതൃതര്പ്പണം.
മുദ്രാധാരണം
വൃശ്ചികം ഒന്നാംതീയതി മാലയിട്ടാണ് വ്രതാനുഷ്ഠാനം തുടങ്ങുക. മാലയിട്ടാല് പിന്നെ ആ ഭക്തന് അയ്യപ്പനാണ്. മറ്റുള്ളവര് അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതും പെരുമാറുന്നതും അങ്ങനെയാണ്. ഏതു ദിവസവും മാലയിടാം. എന്നാല് ശനിയാഴ്ചകളിലും ഉത്രം നാളിലും മാലയിടുന്നത് വളരെ വിശേഷമാണെന്ന് വിശ്വാസമുണ്ട്. ഉത്രം അയ്യപ്പന്റെ ജന്മനാളാണ്. തുളസിമാലയോ രുദ്രാക്ഷമാലയോ ആണ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുക. ശംഖ്, പവിഴം, സ്ഫടികം, മുത്ത്, സ്വര്ണ്ണം, താമരക്കായ എന്നിവ മുത്താക്കിയുള്ള മാലയും ധരിക്കാം. മാലയിടുമ്പോള് ഗുരു മന്ത്രം ചൊല്ലിക്കൊടുക്കണം. മന്ത്രം ഇതാണ്-
'ജ്ഞാനമുദ്രാം ശാസ്ത്രമുദ്രാം
ഗുരുമുദ്രാം നമാമ്യഹം
വനമുദ്രാം ശുദ്ധമുദ്രാം
രുദ്രമുദ്രാം നമാമ്യഹം
ശാന്മുദ്രാം സത്യമുദ്രാം
വ്രതമുദ്രാം നമാമ്യഹം
ശബര്യാശ്രമ സത്യേന
മുദ്രാംപാതു സദാപിമേം
ഗുരുദക്ഷിണയാപൂര്വ്വം
തസ്യാനുഗ്രഹകാരണേ
ശരണാഗതമുദ്രാഖ്യാം
തന്മുദ്രം ധാരയാമ്യഹം
ശബര്യാചല മുദ്രായൈ
നമസ്തുഭ്യം നമോ നമഃ'
സ്വാമി ശരണം... അയ്യപ്പ ശരണം...
'സ്വാമി ശരണം എന്ന പ്രാര്ഥനാ നിര്ഭരമായ മുദ്രാവാക്യം ധര്മ്മശാസ്താവിന്റെ ആരാധനക്ക് കീര്ത്തിതമാണെന്നും ഋഷിമാരും ഗുരുക്കന്മാരും നിര്ദ്ദേശിച്ചതാണെന്നുമാണ് വിശ്വാസം.
'ഋഷിപ്രോക്തം തു പൂര്വ്വാണം
മഹാത്മാനാം ഗുരോര്മതം
സ്വാമിശരണമിത്യേവം
മുദ്രാവാക്യം പ്രകീര്ത്തനം'- ഇതാണ് സ്വാമിമന്ത്രത്തിന്റെ പൊരുള്. കാട്ടിലൂടെയും മലയിലൂടെയും ശരണംവിളിച്ച് നടക്കുന്നത് ഭക്തന് അനിര്വചനീയമായ സന്തോഷവും ഊര്ജ്ജവും നല്കുന്നു. മലകറ്റം ആയാസമില്ലാത്തതുമാക്കുന്നു. ഉച്ചത്തില് ശരണംവിളിച്ച് കൂടുതല് വായു ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചുകയറ്റുന്നതു വലിയ ഉന്മേഷമുണ്ടാക്കും.
മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ വായുവിനെ ക്ഷോഭിപ്പിക്കുന്നതും വായുവിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ പോക്കുവരവിനെ തടയുന്നതുമായ ദോഷങ്ങളെ ശരണംവിളി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യും. ഉള്ളിലെ മാലിന്യങ്ങള് സംസ്കരിക്കപ്പെടും.കൂട്ടത്തോടെ ശരണംവിളിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അന്തരീക്ഷത്തില് സവിശേഷമായ ആത്മീയ ശബ്ദപ്രപഞ്ചം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് നാദബ്രഹ്മത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന ചലനം സവിശേഷമായിട്ടുള്ളതാണ്.
ശരണത്തിലെ 'ശ' എന്ന അക്ഷരം ശത്രുശക്തികളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നുവെന്ന് പ്രമാണം. 'ര' അറിവിന്റെ അഗ്നിയെ ഉണര്ത്തുന്നു. 'ണ' ശാന്തിയെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ശരണംവിളി കാട്ടില് ദുഷ്ടമൃഗങ്ങളെ അകറ്റുന്നതുപോലെ മനസ്സിലെ ദുഷ്ടചിന്തകളേയും അകറ്റുന്നു.
ശബരീശന് വഴിപാടുകള്
ഭക്തന്റെ നിലയ്ക്കനുസരിച്ച് അയ്യപ്പഭഗവാന് പലതരം വഴിപാടുകള് നടത്താം. കേവലം ചടങ്ങായല്ല, ഭക്തിപുരസ്സരമാകണം വഴിപാടുകള് നടത്തേണ്ടത്. ഭക്തന് തനിക്കോ മറ്റുള്ളവര്ക്കോ ഉപയോഗ്യമല്ലാത്തതും നിഷിദ്ധമായിട്ടുള്ളതുമായ സാധനങ്ങള് വഴിപാട് അര്പ്പിക്കാന് പാടില്ല.
പായസനിവേദ്യം, ത്രിമധുരം, വെള്ളനിവേദ്യം, പഞ്ചാമൃതം, അപ്പം, ഇളനീര്, താംബൂലം, നെയ്യഭിഷേകം, നെയ്വിളക്ക്, കര്പ്പൂരദീപം, പുഷ്പാഞ്ജലി, ചന്ദനം ചാര്ത്തല്, പനിനീര് അഭിഷേകം തുടങ്ങിയവ പ്രധാന വഴിപാടുകളാണ്.
ലോഹപ്രതിമകള്, പട്ട്, നാണയം, രത്നം തുടങ്ങിയവ കാണിക്കയായി സമര്പ്പിക്കാം. രത്നഹാരം, കനകഹാരം, പുഷ്പഹാരം എന്നിവ വിഗ്രഹത്തില് ചാര്ത്തുന്നതും ശയനപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നതും പ്രധാന വഴിപാടുകള്തന്നെ. സ്തുതിഗീതാലാപനവും വെടിവഴിപാടും അയ്യന് പ്രിയങ്കരങ്ങളാണ്.
വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്
ശബരിമല ദര്ശനം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയാല് വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കണം. മാലയൂരി പൂജാമുറിയിലെ അയ്യപ്പന്റെ വിഗ്രഹത്തിലോ ചിത്രത്തിലോ ചാര്ത്താം. അലക്ഷ്യമായി ഇടരുത്.
ദര്ശനം കഴിഞ്ഞുവരുന്ന തീര്ഥാടകന്, വിളക്ക് കണ്ടേ വീട്ടില്തിരിച്ചുകയറാവൂ എന്നാണ് പ്രമാണം. അതായത് അയ്യപ്പദര്ശനത്തിന് പോയ ആള് തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തുന്നത് സന്ധ്യയോടെയേ ആകാവൂ. അയ്യപ്പന് തിരിച്ചെത്തുമ്പോള് കുടുംബാംഗങ്ങള് പൂമുഖത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തിവച്ച്് ശരണം വിളിയോടെ എതിരേല്ക്കണം. പൂജാമുറിയില് കെട്ട് താങ്ങിയാല് ശരീരശുദ്ധിവരുത്തി വീണ്ടും ശരണം വിളിക്കണം.
മാലയൂരുന്നതിന് മന്ത്രമുണ്ട്. അത് ഇതാണ്-
'അപൂര്വ്വ മചലാരോഹ
ദിവ്യദര്ശന കാരണ
ശാസ്തൃമുദ്രാത്വകാദേവ
ദേഹിമേ വ്രത മോചനം'
ഈ മന്ത്രം ജപിച്ച്, ശരണം വിളിയോടെ
തേങ്ങയുടച്ച് വ്രതമോചനം വരുത്തണം.
പഴയതും പാകം ചെയ്ത് അധികസമയം കഴിഞ്ഞതുമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് പാടില്ല. ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് ഒന്നരമണിക്കൂറിനുള്ളില് കഴിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം.
കോപിക്കരുത്, കള്ളംപറയരുത്, ഹിംസിക്കരുത്, ശവസംസ്കാര കര്മ്മത്തില് പങ്കെടുക്കരുത്, പങ്കെടുത്താല് അടുത്ത മണ്ഡലകാലം വരെ വ്രതമെടുത്ത് മലചവിട്ടണം, ജാതകര്മ്മങ്ങളില് പങ്കെടുക്കരുത്, ആരെയും പരിഹസിക്കരുത്, ശിഷ്യനല്ലാത്തവനെ ശാസിക്കരുത്, പകലുറങ്ങരുത്.
ശബരിമലയില് ചെയ്യരുതാത്തത്
* ഇരുമുടിക്കെട്ടില്ലാതെ പതിനെട്ടാംപടി കയറരുത്
* പമ്പാനദി മലിനമാക്കരുത്
* തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങളില് മലമൂത്രവിസര്ജനം പാടില്ല. പമ്പയിലെയും സന്നിധാനത്തെയും കക്കൂസുകള് ഉപയോഗിക്കണം
* ഉടുത്ത വസ്ത്രങ്ങള് പമ്പാനദിയില് ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
* വനനശീകരണത്തിന് കാരണമായേക്കാവുന്ന ഒന്നും ചെയ്യരുത്.
* പമ്പയിലും ശബരിമലയിലും പുകവലി പാടില്ല.
* പ്ലാസ്റ്റിക് വസ്തുക്കള് പാടില്ല. കഴിയുന്നത്ര തുണിസഞ്ചികള് ഉപയോഗിക്കുക.
* ശരംകുത്തിയിലാണ് ശരക്കോല്നിക്ഷേപിക്കേണ്ടത്. വേറെയെങ്ങും പാടില്ല.
* പമ്പാസദ്യയ്ക്ക്ശേഷം എച്ചിലില പമ്പാനദിയില് ഒഴുക്കുന്നത് ആചാരമല്ല.
* പതിനെട്ടാംപടിയിലേക്ക് നാളികേരം വലിച്ചെറിയരുത്. നാളികേരം ഉടയ്ക്കാന് പടിയുടെ വശങ്ങളില് പ്രത്യേകം സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്.
* അടുപ്പുകൂട്ടി ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നവര് അതുകഴിഞ്ഞാല് അടുപ്പിലെ തീ പൂര്ണമായും കെടുത്തണം. കര്പ്പൂരാരാധാന നടത്തുന്നവര് അലക്ഷ്യമായി തീ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
* 10നും 50 ഇടയ്ക്ക് പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകള് മല ചവിട്ടരുത്.
ഗുരുദക്ഷിണ എട്ടുതവണ
സ്വയം കെട്ടുനിറച്ച്, കെട്ടുതാങ്ങി മലചവിട്ടാന് പാടില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഗുരുസ്വാമിയുടെ കാര്മ്മികത്വത്തിലായിരിക്കണം അത്.ഓരോ സംഘത്തിനും ഒരു ഗുരുസ്വാമി ഉണ്ടാകണം. ഗുരുസ്വാമിക്ക് എട്ടുതവണയാണ് ദക്ഷിണ നല്കേണ്ടത്. പണം നല്കുന്നുവെന്ന സങ്കല്പത്തിലല്ല ദക്ഷിണ നല്കേണ്ടത്. വാങ്ങുന്നതും അങ്ങനെയാകാന് പാടില്ല. ദക്ഷിണ നല്കേണ്ടത് താഴെ പറയുന്ന സമയങ്ങളിലാണ്- 1. മാലയിടുമ്പോള് 2.കറുപ്പുകച്ച കെട്ടുമ്പോള് 3. എരുമേലിയില് പേട്ടക്കളത്തില് 4. വനയാത്ര തുടങ്ങുമ്പോള് 5. അഴുതയില് മുങ്ങിയെടുത്ത കല്ല് ഗുരുവിന് സമര്പ്പിച്ച് അത് തിരികെ വാങ്ങുമ്പോള് 6. പമ്പയില് കെട്ട് താങ്ങുമ്പോള് 7. ദര്ശനംകഴിഞ്ഞ് പതിനെട്ടാം പടിയിറങ്ങി കെട്ട് താങ്ങുമ്പോള് 8. വീട്ടിലെത്തി മാലയൂരുമ്പോള് ഗുരുദക്ഷിണക്ക് വെറ്റിലയും അടയ്ക്കയും യഥാശക്തി പണവും ആകാം. കൊടുക്കുന്നത് ഭക്തിയോടും വാങ്ങുന്നത് തൃപ്തിയോടും ആകണം.
പ്രധാനം ബ്രഹ്മചര്യം
ശബരിമല തീര്ഥാടകന് അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാന കര്മ്മം ബ്രഹ്മചര്യമാണ്. ശരീരത്തേയും മനസ്സിനേയും ഈശ്വരാഭിമുഖമാക്കി നിര്ത്തുകയാണത്. വാക്കോ ചിന്തയോ പ്രവൃത്തിയോ കൊണ്ട് ഒരു ജീവിയേയും വേദനിപ്പിക്കാതിരാക്കണം. എല്ലാവര്ക്കും ആവശ്യമായ സേവനം നല്കാന് സദാ സന്നദ്ധനായിരിക്കണം. ലളിതജീവിതമാണ് നയിക്കേണ്ടത്. ആഡംബരവും അലങ്കാരവും ഉപേക്ഷിക്കണം. സസ്യാഹാരം മാത്രമെ പാടുള്ളൂ. വ്രതകാലം തീരുംവരെ താടിയും മുടിയും വളര്ത്തണം.
പമ്പയിലെ പിതൃതര്പ്പണം
ശബരിമല യാത്രയില് പിതൃക്കളെ മറക്കരുത്. പമ്പയിലെ പുണ്യസ്നാനം കഴിഞ്ഞ് പമ്പാ ത്രിവേണിയില് ബലിയിടാം. ബലിത്തറയും കര്മികളും സീസണ് മുഴുവന് അവിടെ ഉണ്ടാവും - രാപകല്.
മറവപ്പടയുമായുണ്ടായ യുദ്ധത്തില് മരിച്ച സ്വന്തം സേനാംഗങ്ങള്ക്ക് ശബരിമല അയ്യപ്പന് ത്രിവേണിയില് ബലിയിട്ടുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. അതിന്റെ സ്മരണ പുതുക്കലാണ് പമ്പയിലെ പിതൃതര്പ്പണം.
മുദ്രാധാരണം
വൃശ്ചികം ഒന്നാംതീയതി മാലയിട്ടാണ് വ്രതാനുഷ്ഠാനം തുടങ്ങുക. മാലയിട്ടാല് പിന്നെ ആ ഭക്തന് അയ്യപ്പനാണ്. മറ്റുള്ളവര് അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നതും പെരുമാറുന്നതും അങ്ങനെയാണ്. ഏതു ദിവസവും മാലയിടാം. എന്നാല് ശനിയാഴ്ചകളിലും ഉത്രം നാളിലും മാലയിടുന്നത് വളരെ വിശേഷമാണെന്ന് വിശ്വാസമുണ്ട്. ഉത്രം അയ്യപ്പന്റെ ജന്മനാളാണ്. തുളസിമാലയോ രുദ്രാക്ഷമാലയോ ആണ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുക. ശംഖ്, പവിഴം, സ്ഫടികം, മുത്ത്, സ്വര്ണ്ണം, താമരക്കായ എന്നിവ മുത്താക്കിയുള്ള മാലയും ധരിക്കാം. മാലയിടുമ്പോള് ഗുരു മന്ത്രം ചൊല്ലിക്കൊടുക്കണം. മന്ത്രം ഇതാണ്-
'ജ്ഞാനമുദ്രാം ശാസ്ത്രമുദ്രാം
ഗുരുമുദ്രാം നമാമ്യഹം
വനമുദ്രാം ശുദ്ധമുദ്രാം
രുദ്രമുദ്രാം നമാമ്യഹം
ശാന്മുദ്രാം സത്യമുദ്രാം
വ്രതമുദ്രാം നമാമ്യഹം
ശബര്യാശ്രമ സത്യേന
മുദ്രാംപാതു സദാപിമേം
ഗുരുദക്ഷിണയാപൂര്വ്വം
തസ്യാനുഗ്രഹകാരണേ
ശരണാഗതമുദ്രാഖ്യാം
തന്മുദ്രം ധാരയാമ്യഹം
ശബര്യാചല മുദ്രായൈ
നമസ്തുഭ്യം നമോ നമഃ'
സ്വാമി ശരണം... അയ്യപ്പ ശരണം...
'സ്വാമി ശരണം എന്ന പ്രാര്ഥനാ നിര്ഭരമായ മുദ്രാവാക്യം ധര്മ്മശാസ്താവിന്റെ ആരാധനക്ക് കീര്ത്തിതമാണെന്നും ഋഷിമാരും ഗുരുക്കന്മാരും നിര്ദ്ദേശിച്ചതാണെന്നുമാണ് വിശ്വാസം.
'ഋഷിപ്രോക്തം തു പൂര്വ്വാണം
മഹാത്മാനാം ഗുരോര്മതം
സ്വാമിശരണമിത്യേവം
മുദ്രാവാക്യം പ്രകീര്ത്തനം'- ഇതാണ് സ്വാമിമന്ത്രത്തിന്റെ പൊരുള്. കാട്ടിലൂടെയും മലയിലൂടെയും ശരണംവിളിച്ച് നടക്കുന്നത് ഭക്തന് അനിര്വചനീയമായ സന്തോഷവും ഊര്ജ്ജവും നല്കുന്നു. മലകറ്റം ആയാസമില്ലാത്തതുമാക്കുന്നു. ഉച്ചത്തില് ശരണംവിളിച്ച് കൂടുതല് വായു ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചുകയറ്റുന്നതു വലിയ ഉന്മേഷമുണ്ടാക്കും.
മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ വായുവിനെ ക്ഷോഭിപ്പിക്കുന്നതും വായുവിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ പോക്കുവരവിനെ തടയുന്നതുമായ ദോഷങ്ങളെ ശരണംവിളി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യും. ഉള്ളിലെ മാലിന്യങ്ങള് സംസ്കരിക്കപ്പെടും.കൂട്ടത്തോടെ ശരണംവിളിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അന്തരീക്ഷത്തില് സവിശേഷമായ ആത്മീയ ശബ്ദപ്രപഞ്ചം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് നാദബ്രഹ്മത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന ചലനം സവിശേഷമായിട്ടുള്ളതാണ്.
ശരണത്തിലെ 'ശ' എന്ന അക്ഷരം ശത്രുശക്തികളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നുവെന്ന് പ്രമാണം. 'ര' അറിവിന്റെ അഗ്നിയെ ഉണര്ത്തുന്നു. 'ണ' ശാന്തിയെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ശരണംവിളി കാട്ടില് ദുഷ്ടമൃഗങ്ങളെ അകറ്റുന്നതുപോലെ മനസ്സിലെ ദുഷ്ടചിന്തകളേയും അകറ്റുന്നു.
ശബരീശന് വഴിപാടുകള്
ഭക്തന്റെ നിലയ്ക്കനുസരിച്ച് അയ്യപ്പഭഗവാന് പലതരം വഴിപാടുകള് നടത്താം. കേവലം ചടങ്ങായല്ല, ഭക്തിപുരസ്സരമാകണം വഴിപാടുകള് നടത്തേണ്ടത്. ഭക്തന് തനിക്കോ മറ്റുള്ളവര്ക്കോ ഉപയോഗ്യമല്ലാത്തതും നിഷിദ്ധമായിട്ടുള്ളതുമായ സാധനങ്ങള് വഴിപാട് അര്പ്പിക്കാന് പാടില്ല.
പായസനിവേദ്യം, ത്രിമധുരം, വെള്ളനിവേദ്യം, പഞ്ചാമൃതം, അപ്പം, ഇളനീര്, താംബൂലം, നെയ്യഭിഷേകം, നെയ്വിളക്ക്, കര്പ്പൂരദീപം, പുഷ്പാഞ്ജലി, ചന്ദനം ചാര്ത്തല്, പനിനീര് അഭിഷേകം തുടങ്ങിയവ പ്രധാന വഴിപാടുകളാണ്.
ലോഹപ്രതിമകള്, പട്ട്, നാണയം, രത്നം തുടങ്ങിയവ കാണിക്കയായി സമര്പ്പിക്കാം. രത്നഹാരം, കനകഹാരം, പുഷ്പഹാരം എന്നിവ വിഗ്രഹത്തില് ചാര്ത്തുന്നതും ശയനപ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നതും പ്രധാന വഴിപാടുകള്തന്നെ. സ്തുതിഗീതാലാപനവും വെടിവഴിപാടും അയ്യന് പ്രിയങ്കരങ്ങളാണ്.
വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്
ശബരിമല ദര്ശനം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയാല് വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കണം. മാലയൂരി പൂജാമുറിയിലെ അയ്യപ്പന്റെ വിഗ്രഹത്തിലോ ചിത്രത്തിലോ ചാര്ത്താം. അലക്ഷ്യമായി ഇടരുത്.
ദര്ശനം കഴിഞ്ഞുവരുന്ന തീര്ഥാടകന്, വിളക്ക് കണ്ടേ വീട്ടില്തിരിച്ചുകയറാവൂ എന്നാണ് പ്രമാണം. അതായത് അയ്യപ്പദര്ശനത്തിന് പോയ ആള് തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തുന്നത് സന്ധ്യയോടെയേ ആകാവൂ. അയ്യപ്പന് തിരിച്ചെത്തുമ്പോള് കുടുംബാംഗങ്ങള് പൂമുഖത്ത് നിലവിളക്ക് കൊളുത്തിവച്ച്് ശരണം വിളിയോടെ എതിരേല്ക്കണം. പൂജാമുറിയില് കെട്ട് താങ്ങിയാല് ശരീരശുദ്ധിവരുത്തി വീണ്ടും ശരണം വിളിക്കണം.
മാലയൂരുന്നതിന് മന്ത്രമുണ്ട്. അത് ഇതാണ്-
'അപൂര്വ്വ മചലാരോഹ
ദിവ്യദര്ശന കാരണ
ശാസ്തൃമുദ്രാത്വകാദേവ
ദേഹിമേ വ്രത മോചനം'
ഈ മന്ത്രം ജപിച്ച്, ശരണം വിളിയോടെ
തേങ്ങയുടച്ച് വ്രതമോചനം വരുത്തണം.
ഹരിവരാസനം വിശ്വമോഹനം
ഹരിവരാസനം വിശ്വമോഹനം
ഹരിദധീശ്വരം ആരാധ്യപാദുകം
അരിവിമര്ദ്ദനം നിത്യ നര്ത്തനം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ശരണ കീര്ത്തനം ഭക്തമാനസം
ഭരണലോലുപം നര്ത്തനാലസം
അരുണഭാസുരം ഭൂതനായകം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
പ്രണയസത്യകം പ്രാണനായകം
പ്രണതകല്പകം സുപ്രഭാഞ്ചിതം
പ്രണവ മന്ദിരം കീര്ത്തനപ്രിയം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
തുരഗവാഹനം സുന്ദരാനനം
വരഗദായുധം ദേവവര്ണ്ണിതം
ഗുരുകൃപാകരം കീര്ത്തനപ്രിയം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ത്രിഭുവനാര്ച്ചിതം ദേവതാത്മകം
ത്രിനയനം പ്രഭും ദിവ്യദേശികം
ത്രിദശപൂജിതം ചിന്തിതപ്രദം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ഭവഭയാവഹം ഭാവുകാവഹം
ഭുവനമോഹനം ഭൂതിഭൂഷണം
ധവളവാഹനം ദിവ്യവാരണം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
കളമൃദുസ്മിതം സുന്ദരാനനം
കളഭകോമളം ഗാത്രമോഹനം
കളഭകേസരി വാജിവാഹനം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ശ്രിത ജനപ്രിയം ചിന്തിതപ്രദം
ശ്രുതിവിഭൂഷണം സാധുജീവനം
ശ്രുതിമനോഹരം ഗീതലാലസം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ഹരിദധീശ്വരം ആരാധ്യപാദുകം
അരിവിമര്ദ്ദനം നിത്യ നര്ത്തനം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ശരണ കീര്ത്തനം ഭക്തമാനസം
ഭരണലോലുപം നര്ത്തനാലസം
അരുണഭാസുരം ഭൂതനായകം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
പ്രണയസത്യകം പ്രാണനായകം
പ്രണതകല്പകം സുപ്രഭാഞ്ചിതം
പ്രണവ മന്ദിരം കീര്ത്തനപ്രിയം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
തുരഗവാഹനം സുന്ദരാനനം
വരഗദായുധം ദേവവര്ണ്ണിതം
ഗുരുകൃപാകരം കീര്ത്തനപ്രിയം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ത്രിഭുവനാര്ച്ചിതം ദേവതാത്മകം
ത്രിനയനം പ്രഭും ദിവ്യദേശികം
ത്രിദശപൂജിതം ചിന്തിതപ്രദം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ഭവഭയാവഹം ഭാവുകാവഹം
ഭുവനമോഹനം ഭൂതിഭൂഷണം
ധവളവാഹനം ദിവ്യവാരണം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
കളമൃദുസ്മിതം സുന്ദരാനനം
കളഭകോമളം ഗാത്രമോഹനം
കളഭകേസരി വാജിവാഹനം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
ശ്രിത ജനപ്രിയം ചിന്തിതപ്രദം
ശ്രുതിവിഭൂഷണം സാധുജീവനം
ശ്രുതിമനോഹരം ഗീതലാലസം
ഹരിഹരാത്മജം ദേവമാശ്രയേ
Sunday, November 20, 2011
ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ സന്ദേശം
സനാതന മതത്തിന്റെ സന്ദേശം "ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു:" എന്നാണ്.സര്വ ചരാചരങ്ങള്ക്കും സുഖവും ക്ഷേമവും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് സാരം.സനാതന മതം മനുഷ്യനെ മാത്രമല്ല, ലോകത്തിലെ സര്വ്വ ചരാചരങ്ങളെയും ദൈവീക ചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായി കാണുന്നു.ലോകത്തിലെ മറ്റു ജീവികളും സസ്യ ജാലങ്ങളും മനുഷ്യനെ പോലെ പ്രധാന പെട്ടതാണ് എന്നും അവയുടെ പരസ്പര പൂരകത്വം ആണ് ഈ ലോകം എന്നും അത് വ്യക്തം ആക്കുന്നു.
അര്ദ്ധ നാരീശ്വര സങ്കല്പ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഈ പരസ്പര പൂരകത്വം ആണ്. അത് പോലെ കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധക്കളത്തില് വച്ച് അര്ജുനന് വിശ്വ രൂപം കാട്ടിയ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വിരാട് രൂപ വര്ണ്ണന , ദൈവം ഈ പ്രകൃതിയില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തം ആയ ഒന്നല്ല എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു.അതായതു ദൈവീക ചൈതന്യം ഈ പ്രകൃതിയില് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.മറ്റൊരര്ത്ഥത്തില് പ്രകൃതി തന്നെ യാണ് ദൈവം...കുറച്ചു കൂടി സ്ഥൂലമായ അര്ത്ഥത്തിലോ, പ്രകൃതിയിലെ ഓരോ ചരാ ചരങ്ങളിലും ആ ചൈതന്യം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.തത്വമസി : അത് നീയാകുന്നു എന്ന വാക്യം ഇതിനോട് ചേര്ത്ത് വായിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്.
ദൈവം, അഥവാ പ്രകൃതി ഒരു ഊര്ജ രൂപം ആണ്. അതില് നിന്നുണ്ടായ നാമെല്ലാം ഊര്ജത്തിന്റെ ചെറു കണികകള്.അവസാനം നാശം ഇല്ലാത്ത ഊര്ജം അതിന്റെ ഉത്ഭവ സ്ഥാനത്തേക്ക് , പ്രകൃതിയിലേക്ക്, വിഷ്ണു പാദ ത്തിലേക്ക്, ശിവ സന്നിധിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നു.
അര്ദ്ധ നാരീശ്വര സങ്കല്പ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഈ പരസ്പര പൂരകത്വം ആണ്. അത് പോലെ കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധക്കളത്തില് വച്ച് അര്ജുനന് വിശ്വ രൂപം കാട്ടിയ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വിരാട് രൂപ വര്ണ്ണന , ദൈവം ഈ പ്രകൃതിയില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തം ആയ ഒന്നല്ല എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു.അതായതു ദൈവീക ചൈതന്യം ഈ പ്രകൃതിയില് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.മറ്റൊരര്ത്ഥത്തില് പ്രകൃതി തന്നെ യാണ് ദൈവം...കുറച്ചു കൂടി സ്ഥൂലമായ അര്ത്ഥത്തിലോ, പ്രകൃതിയിലെ ഓരോ ചരാ ചരങ്ങളിലും ആ ചൈതന്യം നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.തത്വമസി : അത് നീയാകുന്നു എന്ന വാക്യം ഇതിനോട് ചേര്ത്ത് വായിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്.
ദൈവം, അഥവാ പ്രകൃതി ഒരു ഊര്ജ രൂപം ആണ്. അതില് നിന്നുണ്ടായ നാമെല്ലാം ഊര്ജത്തിന്റെ ചെറു കണികകള്.അവസാനം നാശം ഇല്ലാത്ത ഊര്ജം അതിന്റെ ഉത്ഭവ സ്ഥാനത്തേക്ക് , പ്രകൃതിയിലേക്ക്, വിഷ്ണു പാദ ത്തിലേക്ക്, ശിവ സന്നിധിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നു.
Tuesday, August 16, 2011
Indian Inventions which are Known in the name of Foreign Scientists : By Prasanth R
Indian Inventions which are Known in the name of Foreign Scientists
I am just noting down few discoveries by Indian Maharshis and Scientists had invented long back, the scientists who are known behind the discoveries.
I think this will be a good post on the anniversary day of our Independence. Our great ancient scientists had written thousands of explanation about many problems in Mathematics, Chemistry, Physics, Astronomy, Biology and Management. Today we are learning all these as discovered by some foreign scientists.
We should be prod to know that when Newton was thinking about why the apple is fell down, our forefathers had already answered this question.
Watch the video - http://www.youtube.com/watch?v=QScIkcX4iLI
I am just noting down few discoveries by Indian Maharshis and Scientists had invented long back, the scientists who are known behind the discoveries.
- Theorem of evolution - Pathanjali Maharshi
- Zero - By Pingalacharya in his book Chandhashasta written during 300BC
- Pythagoras Theoram - Bhoudhayanana Maharshi, 400 years before Pythagoras
- Squire/Cube root - Squire root and Cube root are described by Aryabhatta.
- The positional value - Its not Arabians, but we described the positional value of numbers
- Spherical Shapes of Earth - Aaryabhatta in 499AD
- Diameter of earth - Aaryabhatta
- Description about earth’s rotation - Aaryabhatta
- The speed of earths rotation - Aaryabhatta
- Gravity of earth and all other planetary objects - Bhaskaracharya 2 in 1148AD
- Blood Circulation - Charaka Maharshi
- Atom - Pathanjali Maharshi
- Wave form of sound - Pathanjali Maharshi
I think this will be a good post on the anniversary day of our Independence. Our great ancient scientists had written thousands of explanation about many problems in Mathematics, Chemistry, Physics, Astronomy, Biology and Management. Today we are learning all these as discovered by some foreign scientists.
We should be prod to know that when Newton was thinking about why the apple is fell down, our forefathers had already answered this question.
Watch the video - http://www.youtube.com/watch?
Tuesday, May 31, 2011
What is Sanathana Dharma or Hindu Dharma? by Prasanth R
What is Sanathana Dharma or Hindu Dharma?
Hindu Dharma is the oldest religion that is existing on the globe today. This is not opinion of a single person, but the way of life suggested by great rushies lived in India for the last many thousands of years. It has been estimated that hinduism is existing for last 5000+ years. The correct word for Hinduism is sanaathana dharma which means ever living dharmic values for life.
Who is Hindu?
Many people believe that Hindu is a religion. Hinduism was not a religion, but the way of life followed in India for years. People might have used the term Hindu as a religion for easy separation of people in India. But scholars had defined who is Hindu as:
Aa sindho: sinduparyantham
yasya bhaaratha bhoomikaa
maathru bhoo: pithru bhoo (punya)
schaiva sa vai Hindu iti smruthaa:
By precise definition each and every one who worships the Bhaaratha nation (India) as his mother land and holy land is known as a Hindu. A Hindu can choose to be a believer, atheist, and to worship any god or goddess or not a worshipper.
Sanathana Dharma suggests many customs and rituals to follow a happy prosperous healthy social life. Will talk about that in the next article.
Courtesy: iish.org
Hindu Dharma is the oldest religion that is existing on the globe today. This is not opinion of a single person, but the way of life suggested by great rushies lived in India for the last many thousands of years. It has been estimated that hinduism is existing for last 5000+ years. The correct word for Hinduism is sanaathana dharma which means ever living dharmic values for life.
Who is Hindu?
Many people believe that Hindu is a religion. Hinduism was not a religion, but the way of life followed in India for years. People might have used the term Hindu as a religion for easy separation of people in India. But scholars had defined who is Hindu as:
Aa sindho: sinduparyantham
yasya bhaaratha bhoomikaa
maathru bhoo: pithru bhoo (punya)
schaiva sa vai Hindu iti smruthaa:
By precise definition each and every one who worships the Bhaaratha nation (India) as his mother land and holy land is known as a Hindu. A Hindu can choose to be a believer, atheist, and to worship any god or goddess or not a worshipper.
Sanathana Dharma suggests many customs and rituals to follow a happy prosperous healthy social life. Will talk about that in the next article.
Courtesy: iish.org
Sunday, May 15, 2011
ശങ്കരം, ലോകശങ്കരം: ആചാര്യ എം.ആര്. രാജേഷ്

ആധുനികോത്തര ലോകത്ത് കേരളം ഉള്പ്പെടെയുള്ള ജനസമൂഹങ്ങളില് നാം നേരിടേണ്ടിവരുന്ന സ്വാര്ഥതയുടേയും ഭോഗലാലസതയുടേയും ഭീതിതമായ രംഗവേദികളില് ശ്രീശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രസക്തി എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് ഏറെ ഉചിതമായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരു ശങ്കരജയന്തികൂടി നമ്മെ സ്പര്ശിച്ച് മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോള് നാം ഓര്ക്കേണ്ട ചിലതുണ്ട്. ജിനദേവന്റേയും ബുദ്ധന്റേയും ശ്രീശങ്കരന്റേയും ദര്ശനങ്ങള് നിലക്കൊള്ളുന്ന കാലത്തല്ല നാം ജീവിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകളുടെ മാനത്തിന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ലാത്ത, തന്റെ സ്വാര്ഥമായ നേട്ടങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി എന്തിനേയും ഹനിക്കാമെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന നാടായി നമ്മുടേത് മാറുന്നു. ത്യാഗത്തിന്റെ ഭൂമി ഭോഗത്തിന്റേതായി മാറുമ്പോള് എല്ലാം വില്പനച്ചരക്കാണ്. ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തില് അന്നം വിറ്റിരുന്നില്ല. അത് വില്ക്കാനുള്ളതായിരുന്നില്ല. കാരണം അന്നം ബ്രഹ്മമാണ്. ജലം വിറ്റിരുന്നില്ല. കാരണം 'ആപഃ ഭേഷജം' ജലം ഔഷധമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസം കച്ചവടച്ചരക്കായിരുന്നില്ല. ഗുരുവില് നിന്ന് ശിഷ്യനിലേക്ക് പകര്ന്നു നല്കിയ ദിവ്യജ്ഞാനത്തെയായിരുന്നു നാം വിദ്യയെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത്. 'ശാസ്ത്രം' പഠിക്കുക എന്നായിരുന്നു അക്കാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് പറഞ്ഞിരുന്ന പേര്. നമ്മുടെ ഉള്ളില് ശാസന ഉണര്ത്തി തെറ്റില് നിന്ന് നമ്മെ ത്രാണനം അഥവാ രക്ഷിച്ച് കൊണ്ടുപോയ അറിവുകളെയാണ് ശാസ്ത്രമെന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്. ആഹാരം, നീഹാരം, വിഹാരം എന്നീ രംഗങ്ങള് സ്വസ്ഥമാകുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിനേ നേട്ടങ്ങള് കൊയ്യാനാകൂവെന്ന് പ്രാചീന ആചാര്യന്മാര് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതെല്ലാം പഠിപ്പിക്കേണ്ട ആധ്യാത്മികസമൂഹം പോലും വിപണികളായി മാറി. ആധ്യാത്മികതയിലെ കള്ളനാണയങ്ങളെപ്പോലും നമുക്ക് കണ്ടെത്താനാവുന്നുമില്ല.
ഈ സാഹചര്യത്തില്, യുഗപ്രഭാവനായി വൈദികധര്മത്തെ പുനരുദ്ധരിച്ച ആദിശങ്കരാചാര്യ ഭഗവദ് പാദരുടെ ആശയങ്ങളുടേയും ദര്ശനങ്ങളുടേയും പ്രസക്തി ഇന്നിന്റെ സമൂഹത്തില് എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കാമെന്നാണ് നാം പരിചിന്തനം ചെയ്യേണ്ടത്. വിപ്ലവങ്ങളായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്താശേഖരത്തെ എങ്ങനെ നമുക്ക് ഇന്നിന്റെ ആവശ്യമായി തര്ജമ ചെയ്യാമെന്നതാണ് പ്രസക്തം. 32 വയസ്സിനുള്ളില് അദ്ദേഹം പകര്ന്നു നല്കിയ അറിവിന്റെ അനന്തവിഹായസ്സ് സാമൂഹ്യപരിവര്ത്തനത്തിന് എങ്ങനെ ഉതകുമെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആചാര്യപാദര് മുന്നോട്ടുവെച്ച സംന്യാസത്തിന്റെ ജ്ഞാനപ്രകാശവും ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഉള്പ്പെടുന്ന കര്മലോകവും ഒരു പുനര്വായനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കാമെന്ന് തോന്നുന്നു. അദ്ദേഹം സംന്യാസാശ്രമത്തിനു നല്കിയ ആദേശങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഭാരതയാത്രയുമൊക്കെ പഠിച്ചാല് സമൂഹത്തിന് അതുകൊണ്ടു കിട്ടിയ രത്ന സമാനമായ നേട്ടങ്ങള് സുവ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.
വൈദികകാലഘട്ടത്തിലെ ചിന്തകള് ബ്രഹ്മചര്യം, ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം, വാനപ്രസ്ഥം, സംന്യാസം എന്നീ ചതുര്ധാമങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ജീവിതത്തെ പരിപക്വമാക്കിയ ഋഷിമാരുടേതായിരുന്നു. മഹാഭാരതകാലത്തോടെ അത്തരം ചിന്തകള് പതുക്കെ ദ്രവിക്കാനാരംഭിച്ചു. സ്ത്രീകളുടെ മാന്യതയും തുല്യതയും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോള് ദ്രൗപദിയെപ്പോലുള്ള പട്ടമഹിഷിമാര്പോലും വസ്ത്രാക്ഷേപത്തിന് ഇരയായി. ശ്രീകൃഷ്ണന് പോലും സാന്ദീപനിയുടെ ഗുരുകുലത്തില് ചെന്ന് വിദ്യ അഭ്യസിച്ചു. എന്നാല് ദ്രോണാചാര്യരാകട്ടെ വിദ്യാര്ഥികളുടെ വീട്ടില് ചെന്ന് വിദ്യ പകര്ന്നുകൊടുക്കുന്ന അവൈദികവും ഗുരുകുല വിരുദ്ധമായ സാഹചര്യമുണ്ടാക്കി. ഭാരതത്തില് ആദ്യമായായിരുന്നു അത്തരമൊരു വിദ്യാഭ്യാസ വീഴ്ച. യാഗയജ്ഞങ്ങള് മാംസ ഹോമങ്ങളുടെ പരമ്പരയായി അധഃപതിച്ചു. 'മാ ഹിന്സി' അഥവാ കൊല്ലരുത് എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ച വൈദികധര്മം പശുക്കളെ കൊന്ന് വപ എടുക്കുന്ന ഘോരരംഗങ്ങളിലേക്ക് അധഃപതിച്ചു. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ബൗദ്ധമതത്തിന്റേയും ചാര്വാകമതത്തിന്റേയുമൊക്കെ ആഗമനം. ബൗദ്ധമതത്തിന്റെ തത്ത്വങ്ങള് ലോകപ്രിയമാക്കാന് വേണ്ടി യുക്തി പ്രതിയുക്തികളെല്ലാം വികസിതമായി. അതിന് മുന്കൈയെടുത്തതാകട്ടെ ബൗദ്ധമതത്തിലെ യോഗാചാര സമ്പ്രദായങ്ങളും. ദാര്ശനിക തലത്തിലുള്ള അവരുടെ ചിന്തകളെ ന്യായശാസ്ത്രത്തിന്റെ അപരിമേയ ലോകങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ശ്രീശങ്കരാചാര്യര് തോല്പിച്ചുകളഞ്ഞു. ശ്രുതിയുക്തമായ വൈദിക ധര്മത്തെ ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യര് ദാര്ശനിക ലോകത്തിന്റെ കരുത്തോടെ പുനരവതരിപ്പിച്ചു.
വൈദികകാലഘട്ടത്തിലെ ചതുരാശ്രമ സംവിധാനത്തിന്റെ ഉള്ളില് നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ, ബൗദ്ധമതാനുയായികള് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച സംന്യാസപരമ്പരയ്ക്ക് ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യര് കൃത്യമായ ചട്ടക്കൂടുണ്ടാക്കി. ആധ്യാത്മികവണിക്കുകള് പല രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള് അവയെ ഉദര നിമിത്തം സ്വീകരിച്ച ബഹുകൃത വേഷമായി അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മാത്രമല്ല, ആധുനിക കാലത്തുപോലും നല്ലതേത് തീയ്യതേത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് സാധാരണ ജനതയ്ക്ക് ഉണ്ടാകുംവിധം വൈദികധര്മത്തെ പുനരവതരിപ്പിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. മഹാഭാരത കാലത്തിനുശേഷം ശിഥിലമായ ആശ്രമധര്മങ്ങളില്പ്പെട്ട സംന്യാസവ്യവസ്ഥയെ അദ്ദേഹം പുനഃക്രമീകരിച്ചു. 'സംന്യാസം' എന്ന ആശ്രമം ബ്രഹ്മചര്യം, ഗാര്ഹസ്ഥ്യം, വാനപ്രസ്ഥം എന്നിവയില് നിന്നെല്ലാം നേരിട്ട് സ്വീകരിക്കാമെന്ന ബൗദ്ധപാരമ്പര്യത്തിന് വിരുദ്ധമായിരുന്നില്ല ശങ്കരഭഗവദ് പാദരുടെ ആശയം. എങ്കിലും ഒരു സംന്യാസിയുടെ ജീവിതവ്രതങ്ങ ള് എങ്ങനെയെന്ന് സ്വന്തം ദൃഷ്ടാന്തത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം കാട്ടിത്തന്നു. സ്മൃതികളിലും മറ്റും വിശദീകരിച്ചിട്ടുള്ള പ്രാക്തന സമ്പ്രദായങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടുതെന്ന അദ്ദേഹം വ്യക്തമായ രീതിയില് ആദ്ധ്യാത്മിക-ഭൗതിക രംഗങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സംന്യാസമഠങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു.
പുരി, ബദരിയിലെ ജോഷിമഠം, ഗൃംഗേരി, ദ്വാരക എന്നിങ്ങനെ ഭാരതത്തിനെ നാലായി വിഭജിച്ചു. അതതു പ്രദേശത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ ആധ്യാത്മികവും ഭൗതികവുമായ വളര്ച്ചയെ ലാക്കാക്കിയാണ് ശ്രീശങ്കരാചാര്യര് ഇങ്ങനെ വേര്തിരിച്ചത്. മനുഷ്യനന്മയ്ക്കു വേണ്ടി ദണ്ഡനീതി നടപ്പാക്കുന്നവരായിരുന്നു ഈ മഠത്തിലുള്ളവര്. മനോദണ്ഡം, വാക് ദണ്ഡം, ശാരീരിക ദണ്ഡം എന്നിങ്ങനെ സമൂഹത്തി ല് മനുഷ്യര് നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയും അവിടെ നീതി നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തത് ഈ നാല് മഠങ്ങളായിരുന്നു. മാനസികമായി സൂക്ഷ്മതലത്തില് ഏതെങ്കിലുമൊരാള് പീഡനമനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അവിടെ നീതി എത്തിക്കുക, വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചും വാക് പാരുഷ്യം കൊണ്ടും മറ്റും ആരെങ്കിലും ദണ്ഡിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കില് അവിടെ നീതി നടപ്പാക്കുക. ശാരീരികമായി ആരെങ്കിലും ദണ്ഡമനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അവിടെ നീതി നടപ്പാക്കുക. അങ്ങനെ ത്രിദണ്ഡികളായിരുന്നു നാല് മഠങ്ങളിലേയും അധിപന്മാര്. ഇതിനായി വ്യവസ്ഥാപിത സംവിധാനത്തിലൂടെ ദശനാമ സംന്യാസ പരമ്പരയും ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യര് ഉണ്ടാക്കി. ഗിരി, വനം, ആരണ്യം, പര്വ്വതം, സാഗരം, തീര്ഥം, ആശ്രമം, പുരി, ഭാരതി, സരസ്വതി എന്നിങ്ങനെ പത്ത് സംഘനാമങ്ങളില് ശ്രീ ശങ്കര ഗണങ്ങള് അന്വയിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തില് ഈ മൂന്ന് ദണ്ഡങ്ങളും സര്വരും അനുഭവിക്കുകയാണ്. ഏതു കാലത്തായാലും മനുഷ്യന് വാക്കാലും ശാരീരികമായും മാനസികമായും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള് നീതി നടപ്പാക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ഇക്കാര്യം അനുകമ്പാപൂര്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞാണ് ആചാര്യപാദര് ഈ ആശ്രമങ്ങളെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തത്.
അദ്ദേഹം പുനഃസ്ഥാപിച്ച ആ സംന്യാസാശ്രമ സംവിധാനം കാലാതിപാതം വന്ന പല പഴഞ്ചന് ആശയങ്ങളെയും തൂത്തെറിഞ്ഞു. ഭാരതനിവാസികളുടെ ഉള്ളറിയാനും അവരുടെ സര്വതോന്മുഖമായ വികാസത്തിനുമായി സര്വസുഖങ്ങളേയും പരിത്യജിച്ച്, ശാസ്ത്രചിന്തകളുമായി നവ്യവും ഭവ്യവുമായ മറ്റൊരു ആധ്യാത്മിക ലോകം ഭാരതത്തില് ഉണര്ന്നെഴുന്നേറ്റു. കേവലം വൈചാരികമായ ഒരു പഠനമായിരുന്നില്ല ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യരുടെ ദര്ശനം. മനുഷ്യന്റെ വൈകാരികാശയങ്ങള്ക്ക് പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാന് ഏറെ അത് പരിശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഏകമായ ഒരീശ്വരന് മാത്രമേയുള്ളൂവെന്നും, കാപാലികവും കുണ്ഡികാമതവും ഉള്പ്പെടെ മറ്റെല്ലാം ദാര്ശനിക സവിശേഷതയില് വ്യത്യസ്തമാണെന്നും ശങ്കരഭഗവദ്പാദര്ക്ക് ഉറച്ച വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് അവെയ ഒന്നിനേയും കായികമായി എതിര്ക്കാതെ, ഒരു കാപാലികന് വന്ന് ഹോമത്തിന് സംന്യാസിയുടെ തല വേണമെന്ന് പറയുമ്പോള് തന്റെ തല എടുത്തുകൊള്ളൂവെന്ന് പറയാന് അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു. എന്നാല് തന്റെ ദര്ശനത്തില് മാറ്റമില്ലെന്ന അടിയുറച്ച അദൈ്വതവിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തില് രൂഢമൂലമായിരുന്നു.
കാരണം ഗോവിന്ദപാദര് എന്ന തന്റെ ഗുരുവിന്റെ അരികില്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാല്ച്ചുവട്ടില് തന്റെ എല്ലാ അഹംബോധവും വിട്ട് ബ്രഹ്മചര്യം സ്വീകരിച്ച്, ഭിക്ഷ യാചിച്ച് തന്നെത്തന്നെ സംസ്കരിച്ചെടുത്ത യുഗപ്രഭാവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഭാരതം മുഴുവന് യാത്രചെയ്യുന്ന സംന്യാസ ധര്മത്തിന്റെ പ്രയോക്താവുകൂടിയായി അദ്ദേഹം മാറി. ഗുരുവിന്റെ കീഴില് ശാസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം പഠിച്ച്, അഹംവൃത്തി തീര്ത്തും ഇല്ലാതാക്കി ഈ നാടിനെ തന്റെ ശരീരമാണെന്ന് ഓര്ത്ത് ഭാരതം മുഴുവന് ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുക എന്ന അനുഭൂതിനിര്ഭരമായ അദൈ്വത യാത്ര അദ്ദേഹം സ്വയം നടത്തി. മാത്രമല്ല തന്റെ ശിഷ്യപരമ്പരയില് എല്ലാവരും അത് ചെയ്യണമെന്ന് നിര്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ നാട്ടിലെ എല്ലാവരും സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളും തന്റെ ശരീരാംഗങ്ങളാണെന്ന് ഓര്ത്തുകൊണ്ടൊരു യാത്ര, ഒരു ജീവിയും തനിക്ക് ഭേദമല്ലെന്ന വിമലവും വിശാലവുമായ ദര്ശനം. തന്റെ ആനന്ദം, തന്റെ ശരീരമായ ചരാചരജഗത്തെന്ന തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ആത്മാവുകൂടി ചേര്ന്നതാണെന്നും, അനാത്മാവായ സകല വസ്തുക്കളേയും നിരാകരിച്ച് ആത്മസ്വരൂപത്തില് മാത്രമേ ആനന്ദമഗ്നനായിരിക്കാന് കഴിയൂവെന്നുമുള്ള തിരിച്ചറിവാണ് ശ്രീശങ്കരാചാര്യര് നമുക്ക് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്.
ഇവിടെ ആചാര്യപാദര് ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഉള്പ്പെടുന്ന മറ്റ് മൂന്നാശ്രമങ്ങളേയും രക്ഷിക്കാനുതകുന്ന സംന്യാസ ധര്മത്തിന് അടിത്തറ പാകി. ഒപ്പം ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമത്തിലെ ഉപനയനം, ശിഖാധാരണം ഉള്പ്പെടെയുള്ള വൈദികാചരണങ്ങളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞുമില്ല. മറിച്ച് അഗ്നിഹോത്രം മുതലായ പഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങളെ നേരായ അര്ഥത്തില് അവതരിപ്പിക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. ഈശാവാസ്യോപനിഷത്തിന്റെ രണ്ടാം മന്ത്രം വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോള് നൂറുവര്ഷം അഗ്നിഹോത്രം മുതലായ വിഹിതകര്മങ്ങള് ചെയ്തുകൊണ്ടുതന്നെ ജീവിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കണമെന്ന് ഗൃഹസ്ഥാശ്രമിക്ക് ഉപദേശം കൊടുക്കാനും അദ്ദേഹം മടിച്ചില്ല.
പലരും കരുതുന്നത് ആചാര്യപാദര് ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗാര്ഹസ്ഥ്യചിന്തകളെ തീര്ത്തും വെടിയാന് ആവശ്യപ്പെട്ടുവെന്നാണ്. എന്നാല് ഇതു ശരിയല്ല. പ്രവൃത്തി മാര്ഗവും നിവൃത്തി മാര്ഗവും ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്നതാകയാല് കര്മംചെയ്യാതെ ഗൃഹസ്ഥന് ജീവിക്കാനാവില്ലെന്ന് ആചാര്യപാദര് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്. ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിന്റെ നാലാംപാദത്തില് 12-ാം അധികരണം അഗ്നിഹോത്രാദ്യധികരണമാണ്. ആ അധികരണത്തിലെ ഒന്നാം സൂത്രത്തിന് ആചാര്യപാദര് നല്കിയ ഭാഷ്യത്തില് ഇക്കാര്യം സുവ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. 'കര്മമെന്നത് പരമ്പരയാ ഉപകാരമായി വരുന്നൂവെന്നതിനാല് മോക്ഷവിരോധിയല്ലെന്ന് കാണണം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ അഗ്നിഹോത്രം തുടങ്ങിയ കര്മങ്ങള് ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുന്നതിന് മുന്പേ ചെയ്തിരുന്നതിന്റെ ഫലമായിട്ടു ജ്ഞാനഹേതുവായും അതിനാല് പരമ്പരയാ മോക്ഷസാധനമായും ഭവിച്ചിരിക്കുന്നൂവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.' അപ്പോള് ഗൃഹസ്ഥന് ചെയ്യേണ്ട കര്മങ്ങള് അനുഷ്ഠിക്കണമെന്നു തന്നെയാണ് ആചാര്യപാദരുടെ അഭിപ്രായം. ഇക്കാര്യം വേദപാരംഗതനായ വി.കെ. നാരായണഭട്ടതിരിയും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ('വേദസ്വരൂപം' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില് ശങ്കരാചാര്യരും കര്മകാണ്ഡവും എന്ന ലേഖനം നോക്കുക). ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള് വൈകാരികവും വൈചാരികവുമായ സാക്ഷരതയില് പൂര്ത്തീകരിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിത്ത്വനിര്മാണമാണ് ശങ്കരഭഗവദ് പാദരുടെ ദര്ശനം. അതിനാല് പ്രവൃത്തി മാര്ഗക്കാര്, ഗൃഹസ്ഥാശ്രമികള് എന്നിവരെല്ലാം അഗ്നിഹോത്രാദിപഞ്ചമഹായജ്ഞങ്ങളുടെ വഴിയില് സഞ്ചരിക്കേണ്ടതാണെന്നാണ് ശാങ്കരചിന്തയുടെ അന്തഃസത്ത.
ഇന്ന് മതം, ആധ്യാത്മികം എന്നിവ നിഗൂഢ ശാസ്ത്രങ്ങളും (്രരുാറഹീൗ) അത്ഭുതപരിഹാരങ്ങളും സിദ്ധിയുമൊക്കെയായി മാറുകയാണ്. എന്നാല് ഇതൊന്നുമില്ലാത്ത തികച്ചും വൈദികമായ, ശ്രുതിയുക്തമായ ഉദാത്ത ചിന്തകളെയാണ് ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യര് ഉയ ര്ത്തിക്കാട്ടിയത്. ഭാരതമൊട്ടുക്ക് യാത്ര ചെയ്തും നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങള് ചുരുങ്ങിയ പ്രായത്തിനുള്ളില് എഴുതിയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളില് നിന്ന് ധര്മത്തെ രക്ഷിക്കാന് ആചാര്യപാദര് ചെയ്യാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്തു. വാദപ്രതിവാദങ്ങള് തലനാരിഴകീറിയുള്ള യുക്തിവാദങ്ങളായി മാറി. അനന്തര തലമുറ ശ്രീശങ്കരനെ പിന്പറ്റി നിരവധി യുക്തിവാദഗ്രന്ഥങ്ങള് അദൈ്വതത്തിനായി സമര്പ്പിച്ചു. ശ്രീ ഹര്ഷന്റെ ഖണ്ഡനഖണ്ഡകാദ്യകവും ഉദയനാചാര്യന്റെ ന്യായകുസുമാഞ്ജലിയും എല്ലാം ഈ യുക്തിവാദത്തിന്റെ രജതരേഖകളായി അദൈ്വതത്തിന് പ്രോത്സാഹനമേകി.
കടപ്പാട് : മാതൃഭൂമി വരാന്ത പതിപ്പ്
ലിങ്ക് : http://www.mathrubhumi.com/online/malayalam/news/story/937409/2011-05-15/kerala
Subscribe to:
Posts (Atom)